تبليغاتX
تصوف و طریقت
نقشبندیه عجب قافله سالارانند... که برند از ره پنهان به حرم قافله را


شیخ محمد سعید

حضرت امام العارفین و غیاث السالکین شیخ المشایخ. اعلم علماء الزمان، قدوة العرفاء الدوران سیّدی و سندی حضرت ماموستا شیخ محمد سعید نقشبندی ابن شیخ حسن ابن حاج شیخ احمد شمس الدین ابن قطب العارفین شیخ عثمان سراج الدین ( رضی الله عنهم اجمعين) در ماه رجب المرجب سنه 1349هـ. ق. مطابق با 10 دی ماه 1309 ه ش در روستای قیطول از توابع سرپل ذهاب متولد شد هنوز یک سال از عمر شریفش نگذشته بود که پدرش به همراه عدة زیادی از خوانین و روساء جوانرود توسط رضا شاه دستگیر شدند و پس از مدتي كوتاه در زندان وفات يافتند.

استاد شيخ محمّدسعيد در کودکی قرآن و چند کتاب دینی را خوانده بعدها در نزد اساتیدی چون جناب حاج ماموستا ملا عبدالمجید موحد دولت آباد چند سالی تلمذ نموده و در مدارس علوم دینی چون  مدرسه شیخ عبدالله نیزل . پاوه .ابا عبیده تحصیل نموده بعدها به پاوه برگشته و نزد حضرت حاج ماموستا ملا زاهد ضیایی در ربیع الاول سنه 1376 ه ق مطابق با 16 مهر ماه 1335 شمسی در نزد ایشان نایل به اجازه افتاء و تدریس گردید بعدها به روستای (مراد آباد) از توابع روانسر عزیمت فرموده و مدرسه علوم دینی بنا نهاد که اشخاص زیادی در حضورشان نایل به اجازه افتاء علمی گردیدند . این بزرگوار از خلفای بسیار برجسته و ممتاز حضرت قطب العارفین شیخ عثمان ثانی سراج الدین میباشد . و به نظر این حقیر مؤلف در این زمان شر و فتنه این بزرگوار یکه تاز میدان شریعت و طریقت میباشد.

در اینجا قسمتی از زندگینامه این عالم مفضال را به قلم دانشمند بزرگوار آقای محمد علی سلطانی در کتاب تاریخ تصوف در کرمانشاه میاوریم:

(...جناب شیخ محمد سعید مدرس، علاوه بر تسلط در علوم شریعت و سیر و سلوک طریقت . در طب قدیم تخصص دارند و بیماران فراوانی را رایگان و برای خدا با تامین دارو و پرستاری لازم مداوا فرموده . و میفرمایند به دور از حدیث متداول امروز در قلمرو نقشبندیان به تایید تمامی صاحب نظران شریعت و طریقت، برتر و شایسته تری از ایشان وجود ندارد.  اگر چه بر گرد مراد و مریدی نگشته و مدام در پی نجات و گرفتن غریق بوده اند...جناب شیخ محمد سعید مدرس در بین طبقات محتلف اهالی منطقه و همچنین در مجامع علمی و مذهبی ایران و عراق مشهور به علم و تقوی و مورد اعتقاد و اعتناء و نافذ القول هستند از روش و شیوه سلوک ایشان سخنها فراوان است که این مختصر را جای بیان آن نیست در جمله آن که (در مقام پادشاهان کار درویشی کند ) و حالی خوش دارد و در یک کلام از جمله معدود کسانی است که به دنیا نباخته است ).

حضرت امام العارفین ماموستا شیخ محمد سعید همچنین شاعری توانا و در شعر متخلص به (سعید) میباشد و جمعا اشعارش حدود هشت هزار بیت میشود. این عالم و عارف برجسته در حال حاضر در روانسر سکنی گزیده ـ ادام الله تعالی عمره .

این بزرگوار دارای دو فرزند ذکور به نامهای جناب ماموستا شیخ عثمان و جناب کاک عبدالستار است که ماموستا ملا عثمان(علاوه بر تحصيلات دانشگاهي) علوم ديني را نزد والدشان به پایان رسانده و کاک عبدالستار هم دارای تحصیلات دانشگاهی است حفظهم الله تعالی.

و در آخر، نامه‌اي بسیار زیبا از ماموستا شیخ محمد سعید که برای مرشدش حضرت قطب العارفین شیخ محمد عثمان سراج الدین ثانی فرستاده میاوریم:

 بسم الله الرحمن الرحیم

سلام ایزد دانا،به سوی فردفرزانه

بتابش همچو خورشید و به همت مردمردانه

به هر جا نور روی او زند،  روزیست نورافکن

به هرخاکی نباشد او،  بگوخاکیست ویرانه

چه نویسم که طول فراق آن را لایطاق کرده ، و به محال عقلی و عادی برده ، به این مختصر شرح آن میسر نه ، و بیان آن از حد امکان به در , پس عاجزانه به در آیم در محضر بدر جمال آن خوش خصال آل عثمان، قدم بوسی ، وتحیات و سلام را ، ابلاغ ، شاید زداغ هجران ذره ای کاسته ،به دعا و یادی مفتخر گردم .

چون دل یاران به سان کعبه هرگاه و زمان

جان مشتاقان به سویش همچو پروانه دوان

گوشه چشمی در این گردش اگر افتد برو

رهی از شیطان و نفس، آمن از شر زمان

قربان . تحریر اوضاع قلب پر از دردم را ،بیرون از دایره ادب میدانم ، آنرا به درک خدادادتان حواله میسازم ،ولی جسارتا عرض مبکنم:

تو که با ما سر یاری نداری

چرا هر نیمه شب آیی به خوابم

در خواب و واقعات زیاد به خدمتتان میرسم . یک بار در حضورتان دست به دست مبارک نهاده بودم در این حال اشعار حاج اکرام بخارایی را كه به حضرت ضیاءالدین قدس سرهما عرض كرده، در خدمت مي‌خواندم که :

ای طاق ابروانت آرامگاه مستان

وی خاک آستانت ماوای بت پرستان...

تا اخر.

محمّد سعید نقشبندی 22 صفر الخیر سنه 1411 ه ق .


منبع : رساله عثمانیه فصل پنجم. تالیف: سید فاروق هاشمی محمدی.


ـ جديدترين  مقالات استاد نقشبندی را  در اینحا بخوانید.

+ نوشته شده در  جمعه بیست و چهارم خرداد 1387ساعت 19:48  توسط سید رفعت حسینی  |